San Adrián de Cobres

Comentarios

A costa e o azul do mar volven seducir a Rafael Alonso, que invita á contemplación dunha pequena vila costeira co seu peirao enclavado na ría de Vigo.

A paisaxe está retratada desde un punto de vista alto e distante, o que permite gozar do porto, do conxunto de casas de arquitectura tradicional amoreadas á beira do mar e da panorámica montañosa do fondo. Destaca, como unha homenaxe á carpintería de ribeira, un oficio practicamente desaparecido, a presencia do estaleiro de madeira onde se construían as pequenas embarcacións.

Reducida ós compoñentes esenciais, a obra provoca a sensación de ser un apuntamento, un bosquexo sen rematar, o que lle confire frescura e movemento. O autor rexeita a representación e a descrición minuciosa e emprega sen timidez a cor branca, outorgándolle novos valores en función das súas necesidades, auga, aire, embarcacións, vivendas. A estructura da composición e das diferentes formas xorde mediante un perfilado de trazo aparentemente simple realizado con tonalidades brillantes.

A pincelada é ampla e rápida, flúe con seguridade e describe secuencias cromáticas entrecortadas chegando, coma neste caso, a empregar o pincel seco, o que impide que as tintas se fundan ou se disolvan unhas coas outras evitando os ritmos continuos e plasmando unha realidade fragmentada pero eficaz para acentuar a xeometría e a modernidade da proposta.